باز من تنهایم.تنهایی به عظمت غم و غم را می ستایم. باز من غمگینم. باز من سرگردان. از خود می پرسم به که باید دل بست.به کجا باید رفت به که باید پیوست؟! به امینی که امانت خوار است. به دیاری که پر از دیوار است؟ یا به افسانه ی دوست؟!!!!گریه ام میگیرد